 |
 |
 |
lekker he dat mooie weer,nou!
kinderen
|
23 Maart 2010 | 17:06:46
ja,het is waar,de zon schijnt het is lekker weer.
iederen wil naar buiten, en iedereen wil lekker buiten bezig zijn.
ook kinderen,die kunnen dan lekker skeeleren,schommelen,op de glijbaan,rennen,fietsen.
maar niet alle kinderen kunnen dat.
zo kom ik er de laatste dagen achter,dat het voor kinderen die niet kunnen zoals ze willen,het mooie weer erg frustrerend kan zijn.
ik geloof dat het een moeilijk jaar gaat worden hier.
of in ieder geval een moeilijke lente en zomer.
claudia is nu ruim 2 en wil ook buiten spelen,samen met haar 2 grote zussen.
nou,dan bedenk het plaatje maar....
claudia op een loopauto,zover is ze nu eindelijk,maar goed,de hele middag alleen maar op een loopauto is ook niet leuk.
nee,claudia wil op de schommel en claudia wil op de glijbaan enz enz
en gelijk heeft ze verdulle!
alleen...het gaat niet,daarvoor is ze lichamelijk veel te ver achter.
tuurlijk,ze gaat met hele kleine ieniemienie stapjes vooruit.
maar niet genoeg om lekker buiten te kunnen spelen.
ik kan haar nu niet over de tegels laten schuiven,is te koud...in de zandbak gaat nog niet,is te koud en te nat.
owow wat gaat ze tekeer buiten als het niet gaat zoals ze wil.
de hele buurt zal het weten.
keihard huilen,enorm gefrustreerd raken.
en dat frustreerd mij weer.
ik huil net zo hard met haar mee,dat het niet wil.
en nee,ik weet ook wel dat ik dat niet moet doen,maar het is voor mij ook allemaal nieuw.
van mij mag de lente en de zomer voorbij zijn,en hopelijk hebben we dan een heleboel geleerd.
samen manken we verder,en komen de zomer wel door,maar ik vind het zwaar.
en moet er deze zomer mijn weg in leren vinden.
zoals zij haar weg moet leren vinden in het niet kunnen.
2011 DAT word haar zomer,dan ga ik alles voor haar aanslepen wat ze wil....dat is tenmniste,als ze dan kan lopen.
 |
deel 2
kinderen
|
24 Februari 2010 | 08:50:29
onderzoeken naar?
tijdens de zwangerschap was er een verdacht op een waterhoofd,en hebben ze echofoto's opgestuurd naar een deskundige in het UMCG,die kwam tot de conclusie dat het allemaal nog net binnen de grensen van het aanvaardbare was op dat moment.
een hele opluchting voor mij,als zwangere die anders per ambulance zou worden vervoerd,wat de nodige risicos mee zou brengen als je een cerclage ehbt bij een veel te prille zwangerschap.
zou er onderweg iets gebeuren,zouden de vliezen breken of het touwtje knappen of ik toch weeën krijgen,dan sta je op de snelweg te bevallen van een kindje dat wel levensvatbaar is,maar geen grote overlevingskans zou hebben.
ze heeft nu wel een groot hoofd,maar dat komt omdat ze een frontal bossing hoofd heeft,wat inhoud dat ze een opvallende bolle groei heeft aan haar voorhoofd.
maar als haar haar langer groeit en er een pony geknipt kan worden,dan is er veel te verdoezelen.
nadat ze geboren is,werd er de dag erna weer een echo van haar hersenen gemaakt en alles is binnen de grensen,ook qua hersenvocht.
later werd het opvallend dat mn kleine ding niet begon met rollen,omdraaien,kruipen enz.
1,2 en 3!
kinderen
|
15 Februari 2010 | 18:36:56
3 meiden,wij hebben 3 meiden.
geweldige meiden,super meiden.
6 jaar,bijna 5 jaar en net 2 jaar.
de jongste is een ''speciaal'' klein ding.
tijdens de zwangerschap werd ze al ons zorgenkindje,bij 6 weken een heftige bloeding waarbij ''ze'' dachten aan een miskraam.
met 8 weken een controle echo om te kijken of ik schoon was,en wat bleek....er klopte toch nog een hartje.
2 weken gedacht dat het verhaal over was,na lang proberen,en dan toch nog!
met 10 weken weer een bloeding,en met 16 weken weer een heftige waardoor ik een nachtje ziekenhuis kreeg bevolen.
vanaf die dag bleef de spanning,gaat het goed gaat het niet goed?!?!
week 26 en 4 dagen,acute opname bij een extra groei echo,ik bleek 2 cm ontsluiting te hebben en het vruchtzakje was al te zien.
7 weken opname waarvan de eerste 2 plat op mn rug en achteroverhellend op bed,daarna gewoon plat en langzaamaan steeds meer rechterop,en met behulp van een cerclage (duur maar ozo interesant woord voor baarmoederbandje) heb ik haar toch nog ''binnen de deuren'' kunnen houden,waarna ze met week 38 werd ingeleid en ze geboren werd na een aantal uurtjes.
moeilijke start,eerst lekker op mn borst neergelegt,maar daar werd ze naar een minuutje toch wel erg blauw,snel snel de gang op en iedereen erom heen die erbij moest,wat in feite een paar minuten was,voelde voor mij als uren.
en eindelijk lag ze weer lekker bij mij,alles goed hoor mevrouw!
ze werd geel,kanarie geel,zelfs in de schemerdonker kon je zien dat ze geel was,dus onder de UV lamp in de couveuse,en haar bloed was net stroop,wilde voor geen meter stromen,gelukkig is alles weer goed gekomen met een weekje.
dat was in december 2007.
eind januari 2008,owow wat was dat meisje ziek,ik mocht haar niet aanraken dan begon ze te kreunen en haar nageltjes en handpalmpjes waren blauw,echt blauw,bijna delftsblauw.
huisarts gebeld,kon gelijk komen,kijken,ga maar naar het ziekenhuis,ik bel dat jullie eraan komen.
eerst niet weten wat er aan de hand was,angstig,bang,adrenaline,vreselijk.
onderzoek,infuus,bloedprikken,ruggenprik voor hersenvocht,verdacht op hersenvliesontsteking........influenza,de griep,mijn kleine ding had de echte serieuse influenza te pakken,niet een ordinair klein griepje,maar een serieuse variant ervan,en owow wat was ze ziek.
en week ziekenhuis opname en nog weken erna om haar weer op haar gewicht te krijgen.
met een maand of 6 beginnen kinderen toch wel met rollen,of in ieder geval een poging tot te doen.
mijn kleine ding niet,en dan beginnen dan toch eindelijk,na mijn eigen bezorgdheid uit te hebben gesproken bij huisarts en kinderarts,de onderzoeken naar..(?)
kleur bekennen!
kletskoek
|
10 Februari 2010 | 11:51:33
vandaag is GROEN toch wel mn favoriete kleur!
en WIT de minst favoriete.
wat doet kleur met de mens?
veel blijkbaar.
tenminste, er is genoeg over te vinden op internet.
welke kleur kies jij nu het liefst,en vooral waarom?
hier ben ik,binnenin.
hier ken ik mezelf en al de mensen die in me zitten.
hier ben ik,
waar ik mijn zielenvreugde bewaak.
hier ben ik,
met een hart dat klopt.
hier ben ik,
als mijn hart ooit stopt.
hier ben ik,
zolang je me leest,zal ik blijven.
hier ben ik,
binnenin waar het er toe doet.
Anita ©
love all that you are en I am that I am.
spiritualiteit
|
09 Februari 2010 | 21:57:03
Van mezelf houden - alles die ik ben
Mijn menselijke zelf, met al zijn gedragingen en emoties,
weer kunnen accepteren.
Al mijn aspecten, ofwel delen van mezelf,
mogen weer thuiskomen bij mij,
mijn ziel, essentie, ofwel Goddelijke Zelf,
er zijn zoveel benamingen voor.
Dit wordt integratie genoemd.
Ik voel me weer verbonden met al dat is
- ik ben al die ik ben - Mens en God ook.
_______________________________________________
het leest mooi,het leest makkelijk.
maar is het ook zo simpel?
internet gepruttel enzo!
internet
|
04 Februari 2010 | 22:33:19
pruttel pruttel pruttel....
en dat doe ik nu al een paar dagen.
na mijn laatste keer hier aanwezig te zijn geweest deed de laptop in ene keer .....
dat dus,niks meer! 
na enig gemor en gepruttel mijnerzijds toch maar mezelf toegesproken met de woorden:stel je niet aan meid,er zijn ergere dingen in de wereld.
gelijktijdig klonk aan de andere kant in mijn hoofd een protest wat aan begon te zwellen als een hysterisch lachen met de woorden ''wat is erger? wat is erger? wat is erger? zegguh zegguh zegguh NUUUU!''.
hoppa,mn hele handel van het stroom,en opgeruimd naar bed en heb de hele nacht liggen woelen van onrust.
want ja,kom op he! zeg nou zelf!
geen internetleven meer,tggggg dat gaat toch niet meer anno 2010?!?!
nee he?....nou dan...dus!!
we hebben ook nog een ''gewone'' pjoeter,alleen doet ie ut ook al niet meer sinds een weekje of 2.
zal iets met de voeding zijn,volgens mijn broer,en die komt zaterdag pas om even te kijken.
en nu zit ik op/achter/aan een oudere laptop,gekregen van mn pa,maar oooowzooooow traag.
geheugen van een erwt,geen snelheid constant meldingen dat er iets niet goed gaat,update-tje hier update-tje daar.
maar wonder boven wonder,en ik zou Anita niet zijn,heb ik dit ding aan de pruttel gekregen en naar een nivo weten te brengen wat enigzins acceptabel is.....voor een internet verslaafde die anders toch niet weet wat ze s'avonds eens zou moeten doen.
ja is nog genoeg te doen hoor,daar niet van,maar mijn stelling is....na 19.00uur als alle drie mn bloedjes dan eindelijk in bed liggen,dan doe ik gewoon niks meer in huis,behalve nog de losse rommeltjes opruimen en de rest van de avond is voor mij.
mn man is internationaal chauffeur,dus die kan ik ook niet lastig vallen,familie en kennissen zitten zelf lekker thuis voor de buis of achter de pjoeter.
dus blijft er internet over.
en owow wat een geweldige wereld is dat toch.
mijn digitale natte droom,ik kan overal naar toe,amerika,china,timboektoe noem maar op.
alles is maar 2 of 3 klikken ver weg....nou dat is super toch?!?!
of even op MSN kleppen met deez en geen,een forum bezoeken,hell zelfs puntenellen sinds kort.
hyven ook natuurlijk,maar das zo typisch he,als je iemand aanspreek van:hey ik zag je voorbij komen op hyves leuuuuk!
dan is het antwoord 9 van de 10 keer:owja? goh! achja ik hyve niet zoveel meer hoor,zit bijna niet achter de pjoeter.
vervolgens als je er weer langs komt,jaja ik hou die hyve sites als een havik in de gaten als ik iemand gespot heb,staan ze tot mijn verbazing bijna altijd op online of op bezet.
humzz,jaja neenee bijna nooit achter de peecee.
is er nog een moraal met dit hele verhaal? hoor ik je nu denken.
en dan moet ik eerlijk bekennen van NEE die is er niet.
ik ben al dolblij dat ik weer met een doel iets kan typen,mensch dan ga ik echt geen moraalverhaal beginnen hoor! 
maar ik vind het stiekum wel leuk als je dit allemaal gelezen hebt,doet me niet zo alleen voelen zo s'avonds laat. 
internet,the place to be?
internet
|
31 Januari 2010 | 20:02:16
zit ik hier de hele avond alleen te zitten,
al mijn virtuele in en uitgangen open,
af en toe komt er iemand binnen gelopen.
stilte om me heen,geen geluid uit mijn pc,
stilte om me heen,geen geluid in huis,
stilte in mij,je zou het niet zeggen,
na het aantal ontdekkingen vanavond.
je kunt je gevoel niet sturen,
maar het liefst zou ik een big band inhuren,
verdrijf de stilte uit mijn pc,
verdrijf de stilte uit mijn huis,
verdrijf de stilte uit mij.
alles goed met je?
ja hoor,prima
t'is alleen een beetje,tja een beetje wat he(?)
gelukkig waait en sneeuwt het hard buiten.
misschien een gesprek aanknopen met de wind,
het beukt en slaat in ieder geval tegen mijn ramen.
ik doe de deur open,
en tegelijk gaat de wind liggen,
stilte,zelfs buiten.
tsja?!?!
Anita ©
kijkend door het raam
drukte op straat,de dag begint,
binnen in huis
in mijn eigen cocon,zorgvuldig geweven
van zijde,puur uit mezelf,
kinderen worden vlinders
vliegen uit,eerst naar school
daarna de wereld in.
kijkend naar buiten
zie ik allemaal mooie herfstkleuren
de zon schijnt en licht het geel,rood,oranje en roestbruin op
tot een warme gloed.
voor ik het weet,is de dag voorbij
de rust keert weder op straat
de vlinders komen weer naar mijn cocon
zorgvuldig door mij bewaakt
kijkend naar mijn eigen vlinders
lachende gezichtjes
weer die warme gloed
maar nu naar binnen kijkend
bij mijzelf en vraag me af,doe ik het goed?
Anita ©
altijd was je er.
als klein kind was je mijn vluchthaven,mocht het ooit nodig zijn.
toen ik groter werd,
kwamen de gesprekken.
de kus en knuffel bij begroeten,
de uitwisseling van ''ons houden van'',
duidelijk in onze ogen.
de kus en knuffel bij het gaan,
de uitwisseling van ''zie ik je gauw weer,kijk je uit en veel liefs'',
duidelijk in onze ogen.
en warme koude kus,een aai over je wang.
dat is het laatste wat lichamelijk kan.
maar ogen springen in gedachten,
en de blikken die erbij horen.
pas je nu ook nog een beetje op me?
Anita ©
|
|
|
|
|